Τα πιο ευτυχισμένα γενέθλια :-)

Είναι 5μιση το πρωι, έχω να γράψω ποστ 2 μινες ακριβός! Σήμερα έζησα τα πιο ευτυχισμένα γενέθλιά μου. (όχι ότι τις άλλες φορές δεν ήταν καλά απλά...). Καταρχήν είχε κόσμο. Καλό κόσμο! Πολλές διαφορετικές παρέες (αίγυπτος, αγιος στέφανος, γεωλογικό κλπ κλπ), βάλαμε μουσικούλα, παίξαμε και λάιβ, γενικά εγώ προσοπικά πέρασα Υ-ΠΕ-ΡΟ-ΧΑ και σας ευχαριστώ ΠΑΑΑΑΑΑΑΑΑΡΑ πού όσους ήρθατε! Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω. Βασικά δεν ξέρω πώς να τα εκφράσω αυτά που νιώθω! Δεν πειράζει, σύντομα θα γράψω και τα υπόλοιπα 5 ποστ που έχω αφίσει στη μέση γιατί κάθε φορά που τα ξεκίναγα κάτι συνέβενε. Καλυνύχτα :-)

Υ.Γ. 19 babe ;)

"Μπαμπά, τράκαρα"

Είναι κάποιες φορές, που λές ότι δεν μπορεί να πάει τίποτα στραβά. Έτσι και χτές το βράδυ πήγαμε με ένα καλό μου φίλο σε ένα παρτάκι στο κολωνάκι (τρομάρα μας). Η αλήθεια είναι ότι πεδευτήκαμε να βρούμε να παρκάρουμε. Πήγαμε με τον Σ. και την Ν. και ήπιαμε ένα ποτάκι (εμένα δεν με έπερνε για παραπάνω μιας και οδηγούσα). Κάποια στιγμή και ενώ η μουσική πέφτει συνεχώς πιο χαμηλά αποφασίζουμε οι τρείς μας να φίγουμε. Κάποια στιγμή πέφτει η ιδέα απο την Ν. να πάμε μια βόλτα στην κορυφή του Λυκαβητού. Πήγαμε καθήσαμε και θαυμάσαμε την θέα (ο Σ. είχε αποφασίσει να καθήσει στο αμάξι) και ξεκινάω να πάω τον καθένα σπίτι του. Και ενώ είμαστε στους στήλους του Ολυμπίου Διός αντί να στρίψω αριστερά πάω δεξιά στα στενά. Ψάχνουμε να βρούμε πως θα βγούμε στη Βουλιαγμένης. Επιτέλους κάποια στιγμή βρίσκουμε τον δρόμο. Πως είχε φτάσει η συζήτιση στα τρακαρίσματα δεν θυμάμε. Θυμάμε την Ν. να με ρωτάει πόσο καιρό οδηγείς? Απαντάω μαζι με τα μαθήματα περίπου ένα χρόνο. Μου λέει δεν έχεις τρακάρει ποτέ? Όχι, δόξα τον θεό...

Μπαμ

Λίγα δευτερόλεπτα αφότου το είπα την παραπάνω φράση σε μια διασταύρωση (τα φανάρια ήταν πορτοκαλί παλόμενο για μένα και σβηστό τελείως για τον άλλον) Μισαραλιώτου και Βείκου γωνία, κάτω από την ακρόπολη, ένα Audi A3 εισέρχετε στη διασταύρωση κάτι δέκατα του δευτερολέπτου πριν μπώ εγώ. Δεν θυμάμε αν πρόλαβα να πατήσω φρένο ή να στρίψω το τιμόνι. Σκάω στο μπροστά αριστερά μέρος του Α3. Συγκρούοντε πλευρίζουν και σταματάνε... Βλέπω τον οδηγό του άλλου αυτοκινήτου να βγένει έξω πό το αυτοκίνητο σοκαρισμένος. Είναι ένα παιδί τη ηλικία μου. Του κάνω νόημα για να δώ αν είναι καλά και βγένουμε όλοι έξω από το αμάξι. Είμαστε όλοι καλά (ευτυχώς). Η Ν. έχει χτιπίσει λίγο το πόδι της αλλά όχι τίποτα σημαντικό. Βρίσκω το παιδί και καλούμε τους γονείς μας. "Μπαμπά τράκαρα". Η φράση αυτή ήχησε τόσο παράξενα στα αυτιά μου. Αρνούμε να το πιστέψω. Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκε και ένα περιπολικό. Στη συνέχεια πήρα την μητέρα μου το 100 και καθησα σε μια γωνιά περιμένοντας. Τα παιδιά ο Σ. και η Ν. έφυγαν αφού ο ένας είχε μάθημα το πρωί και η άλλη δουλειά. Ύστερα έγιναν τα γνωστά. Ήρθε η τροχαία, γερανός κάναμε δήλωση και... πίσω στο σπίτι. Μου φένεται πολύ παράξενο ακόμα, αλλά δεν μπορω να κάνω κάτι. Το αυτοκίνητο 2500-3000 ευρώ ζημιά το δικό μου, του αλλουνού παιδιού ευτυχώς λιγότερα. Τώρα περιμένουμε τα καλύτερα... :-)

Υ.Γ 1) Στην φωτιά της Αττικής 2 μέρες πρίν τις έστελνα μμς με την περιοχή σαν όμορφη περιοχή. Κάηκε. 2) Στη φωτιά στη βαρυμπώμπη πέρσι 1-2 μέρες πριν τα ίδια λέγοντας ότι έμινε λίγο πράσινο. 3) Φέτος έλεγα για την βόρεια μεριά της πεντέλης ότι έχουν βγει νέα δέντρα και έχει μίνει λίγο πράσινο. Κάηκε. Και άλλα πολλά. Βρε μπας και έχω καμια συγγένεια με τον συννονόματο?

Ελληνική αστυνομία επί ΠΑΣΟΚ

Το παρακάτω κείμενο ανήκει στο bolg: Reality OverDose

"Για «δημοκρατική και εθνική αστυνομία προς τον πολίτη», έκανε λόγο ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης (φωτό), σε δηλώσεις του προς τους διαπιστευμένους δημοσιογράφους και τόνισε ότι δρομολογούνται άμεσα διαδικασίες αναδιάρθρωσης στην Ελληνική Αστυνομία και το Πυροσβεστικό Σώμα, με στόχο «την επιβολή κανόνων νομιμότητας και στο εσωτερικό των Σωμάτων Ασφαλείας, αλλά και στις σχέσεις τους με τους πολίτες».

«Αστυνομικός, που ακουμπά πολίτη, δεν έχει θέση στην αστυνομία και θα φεύγει με συνοπτικές διαδικασίες, με πρωτοβουλία δική μου», σημείωσε χαρακτηριστικά."

Με βάση το τελευταίο τριήμερο απο το κέντρο της Αθήνας, αν αυτά είπε ο κος Χρυσοχοϊδης για την αστυνομία, ειλικρινά δεν θέλω να ξέρω τι είπε για την πυροσβεστική. Οι εξακριβώσεις και οι παράνομες σωματικές έρευνες που γινόντουσαν σε οτιδήποτε κινείται τις τελευταίες μέρες στην Αθήνα, πάντα χωρίς διακριτικά και ταυτόχρονα με άκρως υβριστικό τρόπο απο τους αστυνομικούς μάλλον θα έπρεπε να ονομασουν το υπουργείο σε \"Υπουργείο Αγάπης\" αν θυμάστε κάτι απο Όργουελ..

Μια λέξη δεν αλλάζει τίποτα.

Προσωπικά ζήτησα τα στοιχεία αυτού που για κλάσματα δευτερολέπτου έβγαλε μια ταυτότητα απο την τσέπη του και την πέρασε με απίστευτη ταχύτητα μπροστά μου λέγοντας \"Ασφάλεια\" και η απάντησή του ήταν \"είναι απόρρητο\" .. !! Συνεργάστηκα μέχρι που μου είπε να κατεβάσω τα παντελόνια (!). Αρνήθηκα και μου είπε οτι αν δεν τα κατεβασω (στη μέση του δρόμου) θα με πάει στο τμήμα να με ψάξει ο ίδιος (ερωτικό υπονοούμενο ήταν αυτό;). Απάντησα \"πάμε\" και όταν επέμεινα και είδε οτι δεν είμαι τίποτα απο όλα αυτά που με κατηγορούσε (\"αλήτης\", \"τρομοκράτης\" (!), \"πρεζόνι\" (!!), \"άπλυτος \" (!!!) ) και αφού επέμενα οτι θέλω τα στοιχεία του μου είπε να πάω στο τμήμα και θα μου τα δώσουν. Φυσικά όταν πήγα (για να καταθέσω μύνηση για εξύβριση) ο Αξιωματικός Υπηρεσίας αρνήθηκε οτι εκείνη τη στιγμή ήταν εν υπηρεσία κάποιος με την περιγραφή που του έκανα...(!) και οτι θα έπρεπε να καταθέσω μύνηση \"κατα αγνώστου\"..
Τσαντίστηκα κι έφυγα...

Αυτή είναι η αστυνομία σας κε Χρυσοχοϊδη; Γνωστοί - Άγνωστοι αστυνομικοί..? Έλεος!

Γιατί έχω πέσει χαμηλά...

Εδώ και μέρες τα πάντα με έχουν πάρει από κάτω. Αν και κάνω φιλότιμες προσπάθειες να φαίνομαι χαρούμενος και ευτυχισμένος, όταν είμαι μόνος μου δεν τα καταφέρνω τόσο καλα... Έπαισα να ξαπλώσω και σκεφτόμουν την φετινή χρονιά. Ήταν μια πολύ ιδιαίτερη χρονιά. Προσπαθώ να θυμηθώ καλές και κακές στιγμές. Αν και γενικά μου έρχοντε πρώτα οι καλές τώρα έχω γεμίσει (περισσότερο από ότι περίμενα με άσχημες). Από την αρχή της χρονιάς θυμάμε λίγα πράγματα! Οι αδερφές μου αν είχαν φύγει εξωτερικό (ελπίζω αυτό να ήταν 08 προς 09 και οχι 07 προς 08!!!), η μητέρα μου κλασσικά στο εξωερικό τέτοιες μέρες τα τελευταία χμμ 16-17 χρόνια! Ανήμερα πρωτοχρονιά πήγα πρώτη φορά σε σοβαρό κλαμπ (καλα ήταν...). Η αμέσως επόμενη ανάμνηση από τον Γενάρη του 09 είναι ο χωρισμός με τιν Εύα. Η αλήθεια είναι ότι και τότε με είχε πάρει από κάτω και προσπαθούσα να ξεγελάσω τον εαυτό μου, λέγοντας ότι κοπέλες υπάρχουν πολλές κλπ κλπ. Πάμε στον Φλεβάρη. Είχα πάει Αίγυπτο, είχα κοπεί στα σήματα... Δεν θυμάμε κάτι άλλο. Είχα ξεκινήσει και μαθήματα οδήγησης. Θυμάμε και κάποια γέλια απο την καθαρά Δευτέρα αλλα δεν έχω το κουράγιο να κοιτάξω αν ήταν φλεβάρης η Μάρτης. Το Μάρτη Αγγλία! 8 μέρες στο Μαντζεστερ! Όσο καλα ήταν αυτές τις μέρες τόσο άσχημα ήταν τις επόμενες 2 βδομάδες. Μετά ένας Απρίλιος που μου φέρνει στο μυαλό το Πάσχα που αν δεν ξεμιζέριαζα Μεγάλο Σαββατο να πάω Γαλαξίδι θα έκανα μόνος μου Πάσχα. Είχα κοπεί και στην οδήγηση πρώτη φορα! Ο Μάιος ξεκίνησε άσχημα αφού με είχαν κόψει στην οδήγιση 2η φορά (για φλας, και επειδη δεν κοίταξα σε ένα κολόστενο) μετα από υποδιγματική οδήγηση 30 λεπτών (τυχαία). Βέβαια 15 μέρες αργότερα το πείρα! Θυμάμε αρκετές χαρές τότε αφού ένοιωθα σαν αποτυχιμένος αφού 3 κοπέλες φίλες μου το πείραν με την πρώτη (η μια πλήρωσε και δεν πιάνεται) και εγώ με την 3η! Θυμάμε και την συναυλία των εησι/ντισι Τον Ιούνιο με είχαν πρίξει όλοι με τα διαβάσματα! Δεν ξέρω γιατί αλλα δεν θυμάμε κάποια χαρούμενη ξεχωριστή στιγμή. Εντάξη πήγαινα για καφέ και αυτα αλλά απλά δεν θυμάμε κάτι ιδιαίτερο. Ιούλιος Σκόρπιονς και σύρος. Μία Σύρος που ξεκίνησε με τις καλύτερες υποσχέσεις και τέιλιωσε (προσωπικά) λίγο άδοξα... Θυμάμε κάποιες άσχημες παρέες που ήρθαν από την Αθήνα για να μας την χαλάσουν. Και πολύ περισσότερο θυμάμε άτομο από την παρέα μας που την μια τους έβριζε και την άλλη ξεβραδιαζόταν μαζί τους! Τεσπα, συγχιστικα πάλι. Τον Αύγουστο πήγα Γαλαξίδι 3 μέρες, ψέματα... 4! Περασα (?) καλά! Θυμάμε κάποιες καλές στιγμές με την Εύα (που φρόντισε να μου τις βγάλει ξινές λίγο αργότερα). Χωρός, κιθάρες, μπάνια, μόνο για 4 μέρες, μόλις 3 βδομάδες πριν τις πανελλήνιες! Γυρίζοντας πίσω Αθήνα και ενώ ακουγόντουσταν φήμες για εκλογές τον Οκτώβρη, τσούπ μια μικρή φωτιά στη Σταμάτα, 5 λεπτα από το σπίτι! Ευτυός είχε τεθεί γρήγορα υπο έλεγχο. Όμως όχι, υπήρχε συνομοσία που έπρεπε να είναι εναντίον μου! 2 μόλις μέρες μετά την φωτιά στην Σταμάτα, μια νέα φωτιά ξεκινάει από γραμματικό και φτάνει μέχρι την αυλή του σπιτιού μας! Ειδικά όταν έβλεπα τις φωτιές να είναι στα 50 μέτρα από το σπίτι ήταν από τις καλύτερες στιγμές μου. Μία βδομάδα μετά ξανακατάφερα να αρχίσω το διάβασμα μυρίζοντας καμένο δάσος. Μπαίνοντας στον Σεπτέμβρη έχει φτάσει η ώρα για τις Πανελλήνιες! Πηγαίνω, γράφω αξιοπρεπείς βαθμούς (πιστεύω) και περιμένω αραχτός επί 3 βδομάδες τα αποτελέσματα. Γνωρίζω μία καινούρια κοπέλα, που όμως απορούσα (και απορώ ακόμα) γιατί συνεχίζω να προσπαθώ αφού δεν βλέπω να βγαίνει τίποτα. Και στις 30 του Σεπτέμβρη... βγαίνουν τα αποτελέσματα. Βαθμοί που δεν είχαν καμία σχέση με την δική μου πραγματικότητα. Την επόμενη μέρα στο Υπουργείο Παιδείας δεν είμαι ο μόνος που διαμαρτήρετε για άδικη βαθμολόγιση. Ακούγονται περιέργες καταστάσεις για κάποιους με "μέσο", για άλλους που περίμεναν 9 και πείραν 15 μπαίνοντας στην Ικάρων, και άλλους με πτυχία φυσικού που ήρθαν στην Ελλάδα για ιατροί γράφοντας φυσική για 20 και πέρνουν 8 (εγώ βιολογία περίμενα 15-16 και πείρα 7) και για να μην ξεχιόματε 40% κάτω από τη βάση!!! Το τελευαίο γεγονός είναι αυτό που μου ρίχνει περισσότερο την ψυχολογία, γιατί δεν είναι ότι δεν έγραψα καλά. Είναι ότι έγραψα καλούς βαθμούς και δεν είχαν καμια σχέση με το βαθμό που βαθμολογήθηκα. Με πνίγει η αδικία :-(. Αλλά (είναι καρφί για κάποιους) αν στον ΑΣΕΠ εκεί που περιμένεις να διοριστείς και είσαι σίγουρος σου κόψουνε μονάδες θα εμπλακούν μέχρι και τηλεοπτικά κανάλια ενώ για μας @@. Με αυτά και με αυτά νιώθω κάπως...χάλια. Τώρα θέλω όσο τίποτα, να έχω κάποια κοπέλα εδώ, να την παίρνω αγγαλιά. Θα έννοιοθα πολύ καλύτερα. Και ακόμα περισσότερο αν ήταν η Α.

11 Κανόνες

Κανόνας 1: Η ζωή δεν είναι δίκαιη - πάρτε το χαμπάρι!

Κανόνας 2 : Ο κόσμος δε θα σας λυπηθεί ούτε νοιάζεται αν έχετε ή όχι αρκετή αυτοεκτίμηση. O κόσμος περιμένει να πετύχετε κάτι ΠΡΙΝ να αισθανθείτε καλά για τον εαυτό σας.

Κανόνας 3 : ΔΕΝ πρόκειται να βγάζετε 80.000 δολ. το χρόνο με το που θα βγείτε από το Πανεπιστήμιο. Δεν πρόκειται να γίνετε Αντιπρόεδρος της Εταιρείας ούτε να αποκτήσετε αυτοκίνητο με τηλέφωνο, αν δεν τα ΚΕΡΔΙΣΕΤΕ και τα δύο.

Κανόνας 4 : Αν νομίζετε ότι ο καθηγητής σας είναι σκληρός, περιμένετε μέχρι να αποκτήσετε αφεντικό.

Κανόνας 5 : Δε θίγεται η αξιοπρέπειά σας αν χρειαστεί να δουλέψετε με τα χέρια σας. Οι παππούδες σας είχαν άλλη λέξη για τη δουλειά στο εργοστάσιο: την αποκαλούσαν "ευκαιρία".

Κανόνας 6: Αν τα θαλασσώσετε, μην γκρινιάζετε για τα λάθη σας, αλλά μάθετε από αυτά.

Κανόνας 7: Πριν γεννηθείτε οι γονείς σας δεν ήταν τόσο βαρετοί όσο σας φαίνονται τώρα. Αυτό το έπαθαν από το να πληρώνουν τους λογαριασμούς σας, να καθαρίζουν τα ρούχα σας και να σας ακούνε να λέτε πόσο έξυπνοι και σπουδαίοι είστε. Πριν τρέξετε λοιπόν να σώσετε το δάσος του Αμαζονίου από τα παράσιτα της γενιάς των γονιών σας, καθαρίστε πρώτα την ντουλάπα του δωματίου σας.

Κανόνας 8: Στο σχολείο οι νικητές δε διαφέρουν από τους ηττημένους, ΟΧΙ όμως και στη ζωή. Σε κάποια σχολεία δεν αποτυγχάνει κανείς - μπορείτε να προσπαθήσετε ξανά και ξανά μέχρι να γράψετε τη σωστή απάντηση. Αυτό δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με την πραγματική ζωή.

Κανόνας 9: H αληθινή ζωή δε χωρίζεται σε τρίμηνα. Τα καλοκαίρια δεν κάθεστε και πολύ λίγοι είναι αυτοί που θα ενδιαφερθούν να σας βοηθήσουν να ΒΡΕΙΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ. Αυτό θα πρέπει να το κάνετε τις ελεύθερες ώρες σας.

Κανόνας 10: H τηλεόραση ΔΕΝ είναι η αληθινή ζωή. Στην πραγματική ζωή οι άνθρωποι σηκώνονται από τις καφετέριες και πάνε στις δουλειές τους.

Κανόνας 11: Να είστε καλοί με τους... φύτουλες. Το πιθανότερο είναι να καταλήξετε να δουλεύετε για αυτούς...

Το Blog θρηνεί...

Άλλη μία απογοήτευση με περίμενε σήμερα το πρωί... Για να μην τα κάνω δύσκολα τα πράγματα σας στέλνω τη φωτογραφία με αυτό που μου χάλασε την μέρα (αν όχι την πενταετία)

Και μιάς και δεν έγραψα κανένα ποστ για τις φωτιές τουλάχιστον βάζω τώρα μερικές φώτος...

Τελιωσαααα

Και ναί αγαπητοί μου αναγνώστες (όσοι διαβάζεται ακόμα)... τέλιωσα. Έγραψα σχετικά καλά. Δηλαδή υπολογίζω φυσική 17-19, βιολογία 15-17, εκθεση 14-17, Χημεία 9-11, και μαθηματικά 8-10. Τώρα περιμένω τα αποτελέσματά μου απο το υπουργείο βλακείας και θρησκευμάτων. Oι μέρες πλέον περνάνε με έναν βαρετό τρόπο, εκτός απο μερικές μέρες, που βγένω. Όταν οι άλλοι δεν έχουν εξεταστικές και έχουν όρεξη δηλαδή. Αυτααα

Και κάπου είδα μια διέυθηνση www.blogger.com

Χάθηκα! Ναι είχα καιρό να γράψω. Ετοιμάζομαι για πανελλήνιες (σε 33 μέρες). Δεν μπορώ να συγκεντροθώ με τίποτα, ΑΛΛΆ όταν συγκεντρόνομαι (συνήθως στις καφετέριες) κάνω πολύ καλή δουλεία! Όλη μου η οικογένεια βρίσκεται στις 4 γωνιές της Ευρώπης! Η κα8υ ήρθε για 2 μέρες και την κάνει! Όλοι μου οι φίλοι (εκτός από ελάχιστους) έχουν πάει διακοπές, οι συγγενείς το ίδιο, και όσοι (και όσες) δεν έχουν φίγει ακόμα θα φίγουν άμεσα! Βαρέθηκα και η καταραμένη η βενζίνη έφτασε 1.10+++. Sε ΜΙΑ όμως βδομάδα πάω 3ήμερο γαλαξίδι. Θα πάρω μαζί και τις κιθαρούλες μου, τον ενισχυτή μου, τα πεταλάκια μου. Μην με παρεξηγίται που έχω χαθεί αλλά υποτίθεται ότι διαβάζω και για αυτό δεν γράφω (λέμε τώρα). Αυτά για την ώρα... Θα ξαναγράψω σύντομα. Μέχρι τότε καλό καλοκαίρι :-)

Μαθηματικα Νο 829.017 unknown lesson object

Όταν κανείς φτάνει στο σημείο από τα νεύρα του να μην μπορεί να ακούσει το creeping death και το fever frei (αν και δεν ακούω rammstein) γιατί του φαίνονται εκκλησιαστικά τραγούδια, οι dark angel συγκρότημα για μωρά, οι pantera απλοί ερασιτέχνες και οι slayer οι μόνοι που πραγματικά μπορούν να πάρουν λίγο από την οργή σου, τότε κάτι δεν πάει καλά...! Όταν σε 2 λεπτά έχεις κάνει το δωμάτιο σαν να μην το μάζεψες ποτέ και φτάνεις στο σημείο να πηγαίνεις ένα ένα τα εύθραυστα αντικείμενα σε άλλο χώρο, γιατί δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει την επόμενη στιγμή, μπορεί να σημαίνει μόνο ότι έχεις νεύρα. Με όλους και ας μην φταίνε αυτοί. Έχω κάτι ασκήσεις μαθηματικά που εδώ και 3 βδομάδες προσπαθώ να τις λύσω και κάθε φορά γίνονται χειρότερα τα πράγματα! Ήδη λείπουν μερικές σελίδες που έφυγαν καθώς το βιβλίο βρισκόταν σε πτήση προς το γραφείο. Προσπαθούσα από την Παρασκευή να λύσω αυτές τις ασκήσεις μέχρι σήμερα, χωρίς όμως να δω προκοπή. Είπα στην μητέρα μου να μπει να με βοηθήσει. ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ. Εκείνη ίσα ίσα με τσάντησε περισσότερο και πραγματικά δεν ξέρω πόσο την έννοιαξε το ότι δεν έχω καταλάβει καμία χριστοπαναγία απ΄τα μαθηματικά. Δεν ξέρω πώς θα αντέξω 2μισή μήνες προετοιμασίας με εκείνη στο κεφάλι μου! Ούτε και ξέρω τι θα κάνω με τα μαθηματικά φέτος! Πέρσι είχα 10,1 αυτή τη χρονιά για πάνω από 5 δεν με βλέπω. Αυτή η γυναίκα δεν θα καταλάβει ποτέ το γεγονός ότι επειδή εκείνη τέλειωσε το μαθηματικό στα 4 χρόνια με λίαν καλός, δεν σημαίνει ότι είμαστε όλοι τόσο καλοί στα μαθηματικά, ούτε σημαίνει ότι έχουμε την ίδια
αγάπη προς αυτά (που παρεμπιπτόντως είναι ο κύριος παράγοντας που τα μισώ τόσο). Γράφοντας αυτά ηρέμησα κάπως. Ξέσπασα κάπου (με τη βοήθεια της κιθάρας πάντα).
Σκατά σκατά σκατά. Θα πρέπει να αλλάξω τακτική. Πρέπει να δοκιμάσω κάτι άλλο... για να δούμε...